Genus Cyanoramphus – kakariki’s

 

11. Bruine kakariki

Cyanoramphus ulietanus (Gmelin, 1788)

 

Verspreidingsgebied: In het  verleden beperkt tot Raiatea, het op een na grootste eiland  van de genootschapeilandengroep; thans uitgestorven.

 

Soortbeschrijving

Formaat 25 cm.

Afgaand op het museumexemplaar in het Natuurhistorisch Museum in Wenen is de kop zwartachtig  bruin, naar de nek toe enigszins bleker van kleur. Het vleugeldek en de rug zijn bruin; de stuit en de bovenstaartdekveren hebben  een bruinrode kleur. Borst, buik, flanken dijen, anaalstreek en onderstaartdekveren zijn olijfgeel. De primaire vleugeldekveren en de buitenvlaggen van de slagpennen zijn mauvekleurig grijs. Primaire staartpennen olijfkleurig  bruin; secundaire staartpennen mauvekleurig grijs. De kleur van de oogiris is niet meer vast te stellen, maar was vermoedelijk oranje of oranjerood. De snavel is grijsachtig met donkere punt. Poten grijsbruin, nagels zwartachtig

 

Algemene informatie

Van deze aan het einde van de achttiende eeuw uitgestorven soort zijn maar zeer weinig gegevens bekend. Hun  biotoop bestond vermoedelijk uit bosgebied.

Er zijn maar twee museumexemplaren  van de bruine kakariki bekend die in 1773 of 1774 - sommigen beweren aan de hand van scheepsnotities uit die tijd in 1777 – door naturalisten aan  boord van de ‘Resolution’ onder leiding van de beroemde Engelse zeevaarder James Cook werden meegebracht. Een van de beide museumexemplaren is te zien in het Natuur Historisch Museum in Londen, het andere in het Natuur Historisch Museum in Wenen.

Kort nadat ze ontdekt werden, zijn ze vermoedelijk ook uitgestorven. De oorzaak  van hun verdwijning is niet bekend. Men neemt aan dat de ontbossing en de insleep van ratten en dergelijke op het eiland  bij de teloorgang van de soort een rol hebben gespeeld.

 

Tekst: H.W.J. van der Linden